Cezary Wojciech Miżejewski
Biografia
Cezary Wojciech Miżejewski urodził się 26 grudnia 1964 roku w Zgorzelcu i zmarł 26 grudnia 2025 roku w Byczynie. Był polskim politykiem, działaczem związkowym i spółdzielczym, posłem na Sejm II kadencji oraz wiceministrem w resortach odpowiedzialnych za politykę społeczną w latach 2004–2005.
W młodości działał w Związku Młodzieży Demokratycznej (1981). W latach 1985–1990 był członkiem Międzyzakładowego Robotniczego Komitetu „Solidarności”; w 1988 wszedł w skład jawnej reprezentacji MRKS, a w 1989 wraz z Krzysztofem Wolfem i Edwardem Mizikowskim był przedstawicielem MRKS w Tymczasowym Zarządzie Regionu Mazowsze NSZZ „S”. W latach 80. redagował i drukował prasę podziemną, organizował „Miesiąc prasy zakładowej” NSZZ „S” w 1987 i zakładał podziemne Wydawnictwo im. Olofa Palme. Był członkiem Grupy Politycznej Robotnik, kilkukrotnie zatrzymywany przez SB. Został jednym z założycieli Polskiej Partii Socjalistycznej i od 1987 pełnił funkcję skarbnika centralnego komitetu wykonawczego; w latach 1988–1990 brał udział w kolegialnej radzie naczelnej PPS-Rewolucja Demokratyczna.
Na kongresie PPS w 1990, łączącym niektóre frakcje krajowe PPS oraz emigracyjną PPS, wszedł w skład centralnego komitetu wykonawczego. W latach 1997–2001 przewodniczył CKW PPS. Na początku lat 90. pracował w Regionie Mazowsze NSZZ „Solidarność”.
W okresie 1993–1997 sprawował mandat posła na Sejm, wybranego z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. 10 marca 1994 wraz z Piotrem Ikonowiczem i Andrzejem Lipskim przystąpił do Koła Parlamentarnego PPS. W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy SLD w województwie radomskim (otrzymał 4841 głosów). Od 1997 do 2000 kierował biurem zespołu posłów i senatorów związkowych Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych.
Zakładał i przewodniczył związkowi zawodowemu Konfederacja Pracy, uczestniczył m.in. w okupacji Ministerstwa Zdrowia w grudniu 2000.
Od 2002 był doradcą ministra pracy i polityki społecznej Jerzego Hausnera, a od 2003 dyrektorem departamentu rynku pracy w Ministerstwie Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. W lutym 2004 objął funkcję podsekretarza stanu w tym resorcie, którą pełnił do maja tego roku. Później do grudnia 2004 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Polityki Społecznej. Następnie od grudnia 2004 do listopada 2005 zajmował stanowisko sekretarza stanu w tym ministerstwie. Pełnił funkcję sekretarza zespołu przygotowującego Narodową Strategię Integracji Społecznej, koordynował prace nad Krajowym Planem Działań na rzecz Integracji Społecznej oraz Strategią Polityki Społecznej 2007–2013.
Od 2005 do 2009 pracował jako doradca ministra w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego. Należał do autorów m.in. ustawy o zatrudnieniu socjalnym i ustawy o spółdzielniach socjalnych. W 2009 został pracownikiem spółdzielni socjalnej „Opoka” w Kluczach. W tym samym roku został także przewodniczącym Ogólnopolskiego Związku Rewizyjnego Spółdzielni Socjalnych.
Wszedł m.in. w skład rady ekspertów społecznych i komitetu wykonawczego Polskiego Komitetu Europejskiej Sieci Przeciw Ubóstwu (EAPN), a także Rady Działalności Pożytku Publicznego przy ministrze pracy i polityki społecznej, a następnie od 2018 do 2021 przy przewodniczącym Komitetu do spraw Pożytku Publicznego.
W 2013 został członkiem zarządu Wspólnoty Roboczej Związków Organizacji Socjalnych (WRZOS), a w 2015 prezesem zarządu WRZOS; funkcję tę sprawował do 2023. W 2015 wszedł w skład działającego przy MRPiPS Krajowego Komitetu Rozwoju Ekonomii Społecznej, a w 2023 objął funkcję wiceprzewodniczącego KKRES. Był też członkiem Komisji Ekspertów ds. Przeciwdziałania Bezdomności przy RPO.
Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Byczynie.
W 2026 prezydent RP Karol Nawrocki pośmiertnie odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2000 otrzymał odznakę Zasłużony Działacz Kultury, w 2009 Odznakę Honorową za Zasługi dla Ochrony Pracy. W 2014 został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności. W 2023 otrzymał Odznakę Honorową Primus in Agendo.